παπαγεωργίου

Γιώργος Παπαγεωργίου

Το να επιζήσει μια παράσταση όταν όλα γύρω μας καταρρέουν είναι σίγουρα μια νίκη. Όταν αυτή η παράσταση περιλαμβάνει μόνο δύο, νέους, ταλαντούχους ηθοποιούς μιλάμε για κατάκτηση. Στην περίπτωση του Γιώργου Παπαγεωργίου και του Αντίνοου Αλμπάνη, αναφερόμαστε απλά στο I will survive.

Φαντάζομαι πως λόγω και των ερωτήσεων που θα σας έχουν γίνει από την αρχή της παράστασης, θα έχετε κάνει άπειρες σκέψεις για το τέλος του κόσμου, το πώς θα το αντιμετωπίζατε, και το τι θα έχετε μαζί σας στην περίπτωση επιβίωσης. Έχετε πλέον έτοιμο πλάνο σε περίπτωση ολικής καταστροφής;

Μήπως η καταστροφη έχει ήδη γίνει; Εμείς πάντως δεν νομίζουμε ότι ζούμε σε μια belle époque εποχή. Παρ όλα αυτά η εποχή μας είναι συναρπαστική. Είμαστε στον πάτο, άρα από εδώ και στο εξής μόνο προς τα πάνω μπορούμε να πηγαίνουμε. Ας κοιτάξουμε και λίγο θετικά την καταστροφή που βιώνουμε.. Έπειτα από πολλά χρόνια αρχίζουμε να είμαστε πιο συμπονετικοί και αλληλέγγυοι γιατί κολυμπάμε όλοι μαζί στα ίδια σκατα. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ανάσες. Όλα τα άλλα θα έρθουν κολυμπώντας.

Οι 2 χαρακτήρες που υποδύεστε στην παράσταση είναι άκρως αντίθετοι, Μπήκατε καθόλου στον πειρασμό να αντιστρέψετε κάποια στιγμή τους ρόλους και να υποδυθεί ο ένας τον άλλον;

Κάποια στιγμή το είχαμε σκεφτεί, ναι. Κυρίως επειδή στην πραγματική ζωή εγώ με τον Αντίνοο είμαστε διαφορετικοί (σχεδόν κόντρα) απο τους ρόλους που υποδυόμαστε. Εγώ για παράδειγμα είμαι πιο χαοτικός, ενώ ο Αντίνοος πιο οργανωτικός. Αλλά είδαμε ότι στην παράσταση λειτουργούσαμε καλύτερα όταν υποδυόμασταν το αντίθετο μας. Εγώ δηλαδή τον νευρωτικό-οργανωτικό Άρη Lambert και ο Αντίνοος τον cool-χαλαρό Όμηρο. Εξάλλου πάντα είναι πιο γοητευτικό όταν μπαίνεις στα παπούτσια του αλλού για λίγο, έτσι δεν είναι;

Πώς είναι να υποδύεσαι έναν χαρακτήρα για πολύ καιρό; Αρχίζεις να υιοθετείς στοιχεία του στην καθημερινότητα σου;

Τους ρόλους σου δεν τους κουβαλάς μόνο στην παράσταση, αλλά και πολλές φορές στην ίδια σου την καθημερινότητα. Μου έχει τύχει πολλές φορές να σκέφτομαι όπως ο ρόλος μου, η να παραμιλώ πάνω στο μηχανάκι με το ηχόχρωμα της φωνής ενός ρόλου. Ο ρόλος δανείζεται από εσένα και εσύ δανείζεσαι από το ρόλο. Το πιο ουσιαστικό δάνειο όμως δεν είναι αυτό που παίρνεις εσύ, αλλά ο θεατής. Το I Will Survive ήταν μια παράσταση που αγαπήθηκε πολύ και το συγκινητικό ήταν ότι ερχόταν μετά την παράσταση κόσμος που μας επαναλάμβανε η μιμούνταν ατάκες και φράσεις του ρόλου. Αυτό σημαίνει ότι η επικοινωνία της παράστασης λειτούργησε ειλικρινά και απενεχοποιημενα ανάμεσα σε ηθοποιό και θεατή. Και αυτό είναι το ζητούμενο όχι μόνο στην παράσταση αυτή που κάνουμε εγώ με τον Αντίνοο αλλά σε κάθε δουλειά.

Ποιο είναι το πλάνο των παραστάσεων για φέτος;

Εκτός απο το I Will Survive στο Θέατρο Θησείο, θα είμαστε μαζί και στο “Τανγκο των Χριστουγέννων” σε σκηνοθεσία Νίκου Κουτελιδακη. Ο Γιωργος θα είναι επίσης στον “Μακμπεθ” σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχοπουλου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ενώ ο Αντίνοος στον “Γυάλινο Κόσμο” σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελατου στο Θέατρο Δημήτρης Χορν και στο “Αυτο το Παιδι” σε σκηνοθεσία Φροσως Λυτρα στο Θεατρο Μπαντμιτον.

Say Something

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.